RADY PSYCHOLOGA (dla rodziców dzieci w wieku przedszkolnych i młodszym szkolnym)- CO MOŻEMY ZROBIĆ, BY NASZE DZIECI DOBRZE SIĘ ROZWIJAŁY I RADZIŁY SOBIE CORAZ LEPIEJ

Przekazuję Państwu tekst do rozważenia w trosce o dobro dzieci małych, nieco większych i całkiem dużych (za FUNDACJĄ IM. STEFANA BATOREGO)

NIE psuj mnie, dając mi wszystko, o co cię proszę. Niektórym prośbami jedynie wystawiam Cię na próbę.

NIE obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Daje mi to poczucie bezpieczeństwa. (Nie chodzi o twardą rękę, lecz jasne reguły postępowania).

NIE pozwól mi utrwalić złych nawyków. Ufam, że ty pomożesz mi się z nimi uporać.

NIE postępuj tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To sprawia, że postępuję głupio, żeby udowodnić, że jestem duży.

NIE karć mnie w obecności innych. Najbardziej mnie przekonujesz, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.

NIE ochraniaj mnie przed konsekwencjami tego, co zrobiłem. Potrzebne mi są również bolesne doświadczenia.

NIE przejmuj zbytnio, gdy mówię „NIENAWIDZĘ CIĘ”. To nie Ciebie nienawidzę, ale ograniczeń, które stawiasz przede mną.

NIE przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. Pomyśl jednak, czy nie staram się przy ich pomocy przyciągnąć Twojej uwagi, której tak bardzo potrzebuję.

NIE gderaj. Będę się bronił udając głuchego.

NIE dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujesz.

NIE przeceniaj mnie. To mnie krępuje i niekiedy zmusza do kłamstwa, aby nie sprawić Ci zawodu.

NIE zmieniaj swoich zasad postępowania w zależności od układów. Czuję się wtedy zagubiony i tracę wiarę w Ciebie.

NIE zbywaj mnie, gdy stawiam Ci pytania. Ja znajdę odpowiedzi gdzie indziej, ale chciałbym, żebyś Ty był/a moim przewodnikiem po świecie.

NIE mów, że mój strach i obawy są głupie. Dla mnie są bardzo realne.

NIGDY nawet nie sugeruj, że Ty jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam bowiem zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taki.

NIGDY nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności. Wzbudza ono we mnie prawdziwą serdeczność.

NIE zabraniaj mi eksperymentowania i popełniania błędów. Bez tego nie mogę się rozwijać.

NIE zapominaj, jak szybko dorastam. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale-proszę Cię –postaraj się.

NIE dawaj mi złych przykładów (nie krzywdź innych, nie klnij, nie pokazuj, że jedynie z alkoholem dobrze się bawisz), bo staram się Cię naśladować.

NIE pozwalaj mi całych godzin spędzać przy komputerze. W tym czasie mógłbym poznawać, jak ciekawy jest realny świat i rozwijać swoją sprawność fizyczną. (Coraz więcej dzieci jest uzależnionych od komputera, nie chcą wychodzić na dwór, nie chcą chodzić do szkoły, całe noce i dnie spędzają przy monitorze).

NIE wieź mnie samochodem, jeśli moglibyśmy pójść pieszo.

NIE wyręczaj mnie. Dzięki temu będę się mógł nauczyć większej sprawności.

1. Często nagradzaj dziecko - uśmiechem, gestem, słowem, ale też wyznaczaj granice-mów, na co się nie zgadzasz.
2. Gdy coś się dziecku nie uda, nie dokuczaj. Mobilizuj do podejmowania następnych prób.
3. Zadbaj o dobre relacje zarówno z dzieckiem jak i z innymi członkami rodziny.
4. Ucz nazywać i opanowywać emocje; mów „Cieszę się, gdy widzę, że radzisz sobie coraz lepiej”, „Cieszę się, gdy mi pomagasz”, „Dumny jestem z Ciebie”; „Jestem zdenerwowana. Porozmawiamy za chwilę, gdy się uspokoję”, „Złoszczę się, gdy ktoś do mnie krzyczy. Wolę, gdy się mówi spokojnie”. „Nie martw się, każdemu może się zdarzyć zbić kubek. Trzeba tylko bardziej uważać”.
5. Ucz optymizmu; często się śmiej i żartuj.
6. Ucz zdrowego stylu życia, powinny być zachowane proporcje między zabawą, nauką a odpoczynkiem. Zadbaj o ruch na świeżym powietrzu. Najlepiej jeśli co najmniej jedno z Rodziców wspólnie pójdzie na basen, na rower, na łyżwy, pogra w piłkę, zabierze na spacer...
7. Zadbaj o dobre samopoczucie zarówno swoje jak dziecka. Szczęśliwa Mama i szczęśliwy Tato ma więcej cierpliwości dla swojego dziecka. Szczęśliwe dziecko będzie się lepiej rozwijało, łatwiej uczyło i radziło sobie w różnych sytuacjach.
8. Zapraszaj do wspólnych zajęć, np. do wspólnego majsterkowania, sprzątania, lepienia pierogów, pieczenia ciastek; takie wspólne zajęcia z Rodzicami są dla dzieci bardzo cenne.
9. Zapewnij dziecku wiele okazji do różnorodnej zabawy i pracy twórczej – stwórz warunki do rysowania, malowania, lepienia, cięcia, przyklejania.
10. Zabieraj dziecko na spacer, ucz spostrzegać świat, słuchać odgłosów, rozpoznawać zapachy, rozróżniać dotykiem różne powierzchnie.
11. Ucz opieki nad zwierzętami.
12. Jak najwcześniej oswajaj dziecko z książką, zabieraj na wyprawy do biblioteki, czytelni, księgarni. Zadbaj, by miało swoją ulubioną książkę. Czytaj dziecku na dobranoc.
13. Szanuj indywidualność dziecka, ucz je samodzielności. Mobilizuj ale nie wyręczaj.
14. Dotrzymuj obietnic i zobowiązań. Jeśli coś stanęło na ich drodze, powiedz to dziecku.
15. Jeśli Rodzice mają różne zdanie, to lepiej żeby dzieci nie słyszały sporów i kłótni, bo boleśnie to przeżywają. Poza dzieckiem ustalcie jedno stanowisko wspólne. Jeśli jedna z osób nakłada jakieś ograniczenia to ta osoba powinna je zdjąć.

Opr. Violetta Olszak,

Luty 2009